29 november 2007

Vrijdag gaan de scholieren van het Zaanlands Lyceum, Claes Compaen, Pascal-Zuid, het Michael College en het Bertrand Russell College weer staken. Ze willen geen 1040 uur per jaar les hebben maar 960 uur. Eigenlijk is dat nog te begrijpen ook. Jammer dat bij eerdere leerlingenstakingen meteen door de kids de boel werd gesloopt. Ik heb daar geen begrip voor. Ze moeten dat niet doen en al helemaal niet als ze pas 13 zijn.
Ik ben 23 jaar leraar. Misschien denken mensen, jaja Siem dat zal wel weer. Maar echt, het is zo! Ik heb aan de moeilijkste kinderen les gegeven. Kids van 16 tot en met 23 jaar oud.

Het ging meestal om leerlingen die niet zo theoretisch gericht waren, maar weer wel goed met hun handen konden werken. Dit waren geweldige jongens. Als deze jongen op stage waren geweest, zo'n twee keer drie maanden, konden ze als ze een diploma hadden gehaald bij het bedrijf gaan werken. Ze verkochten zich zelf als het ware. Daar deed ik het voor.

Ik kreeg de laatste jaren grijze haren als ik hun roosters zag. Dat bleek telkens weer een enorme gatenkaas. Ter illustratie, na de eerste drie les twee uur vrij, dan weer twee uur les. Dan weer een tussenuur vrij en vervolgens weer opdraven voor het laatste lesuur.
Dit kan gewoon niet! Het laat zich raden wat de leerling doet: die komt het laatste uur niet. Die denkt: "jullie bekijken het maar!" Ik vind dat hij dan gelijk had.

Enige tijd later kwam er een studie ruimte. U denkt toch niet dat hier gestudeerd werd door de leerlingen. Welnee! Het was gewoon een samenscholingshok, waar je gezellig kon zitten praten met elkaar. Logisch, want als je inderdaad hier je werk gaat doen en er loopt een leraar of lerares Nederlands rond dan kun je toch niet verwachten dat die een slim antwoord kan geven op een ingewikkelde wiskundige vraag. Zo’n studielokaal heeft daarom geen enkele zin. Logisch toch dat de scholieren die 1040 lesuren per jaar niet willen.
Maar goed, als ze dan maar les krijgen, dan lijkt het geen probleem. Als je de uren bij elkaar optelt scheelt het zeker een docent. Minder uren, minder docenten. Zo werkt het.
Ik zelf ben voorstander van een 36 uren werkweek in het onderwijs. Er moet dan wel voor gezorgd worden dat deze mensen op school al hun werk kunnen doen. En niet meer thuis, want als je thuis bent ben je vrij. Dus gewoon 36 uur naar school. Leraren moeten dan wel een eigen ruimte krijgen zodat ze daar hun spullen kunnen neerzetten. Dat zo mooi zijn, maar het is practisch waarschijnlijk niet mogelijk, omdat het teveel ruimte kost.

Als ik heel eerlijk moet zijn heb ik het onderwijs op zijn Hollands gezegd naar de kloten zien gaan. Vooral voor jongens die ik les heb gegeven. Later heb ook aan MTS-leerlingen les gegeven. Die hadden ook veel problemen met hun roosters. Op papier zal het allemaal wel kloppen maar in de praktijk klopt er geen barst van, met alle gevolgen van dien.
Als leerlingen van het VMBO naar het MBO kwamen en bij mij praktijk of tekenen hadden was het werkelijk om te huilen. Ik vroeg me meerdere keren af wat die leerlingen op het VMBO leerden. Met een simpele tekening hadden ze al veel moeite mee. Deze jongens hadden veel praktijk en weinig theorie. Dit was echt niets voor hen. Ze wilde heel graag met hun handen werken.
De leerlingen gingen toen ik begon 32 les uren van 50 minuten naar school. Er waren er bij die kwamen de hele week. Perfect hoor. Ik prijste ze de hemel in. Het zijn de werkers van nu. Zo af en toe kom ik in bedrijven waar ze werken en dan hoor ik dat het goede werkers zijn. Daar deed ik het voor. Zelf was ik minimaal 50 uur in de week hier mee bezig, maar ik had het graag voor ze over.

Hierin is een kentering gekomen toen voormalig staatssecretaris van Onderwijs mevrouw Netelebos - Koomen het een beetje voor het zeggen kreeg. Deze staatssecretaris heeft het onderwijs voor deze leerlingen naar de kloten geholpen. Het onderwijs voor deze leerlingen vond ze te duur worden en het aantal uren werd daarom verminderd. In die tijd gaf ik KMBO-leerlingen les. De lessen gingen van 32 naar 28, en nog weer later naar 22 uur in de week. Tien uur minder praktijk! Dit spaarde voor de school geld uit, maar de leerling leerden veel minder.
Netelenbos heeft in het verleden zelf les gegeven aan een school in de Stationstraat. Als de de leraren in deze school een docentenvergadering hadden werd dat meestal gepland na schooltijd. Toen Tineke Netelenbos er ging werken werd er vergaderd in de schoolse uren. Dit gebeurde één keer in de veertien dagen. Toen mevrouw staatsecretaris werd ging ze de heleboel weer omdraaien en vond ze dat de docenten maar na schooltijd moesten vergaderen. Hoe noemen ze dat toch weer op zijn Hollands? Matenaaierij, geloof ik.

Het was in deze periode dat het mopperen op de scholen begon, trouwens ook op de bedrijven. Nauwelijks drie jaar later ging er weer een paar uur van de praktijklessen af. Toen nog maar 22 lesuren van 50 minuten. Kortom, de jongens die praktijkgericht zijn kregen weer minder te leren. Werkelijk schandelijk!. Hier heb ik ook tegen geprotesteerd, maar ik stond helaas maar alleen. De schooldirecties vonden het wel prima zo, omdat ze zo een hoop geld overhielden. En met nog een paar fusies er bij konden ze hun eigen salaris nog even flink opkrikken. Ongeveer schaal 15 en 16 . Dat is toch minimaal 4500 euro per maand netto. Vind u dat ook niet een hoop geld voor niets doen?
Wie worden hier de klos van? ...Juist de leerlingen! En wie krijgen de zwarte piet toegespeeld? ... Ook de leerlingen! En wat zegt onze staatsecretaris? De school inspectie moet er op toezien dat de leerlingen niet mogen staken.
Ga alsjeblieft staken om duidelijk te maken wie er echt in ons land een zooitje maakt van het onderwijs!